Poznaj historie
moich Klientek Poznaj historie moich Klientek
Awans na stanowisko managerskie w 10 miesięcy
Klientka:
Monika – Inżynierka z 12-letnim doświadczeniem w globalnej korporacji technologicznej, zajmująca od 6 lat stanowisko eksperckie.
Po 10 miesiącach od warsztatów awansowała na stanowisko Engineering Group Manager
Monika mimo wieloletniego doświadczenia i eksperckiej wiedzy zmagała się z kilkoma barierami rozwojowymi:
- Brak jasnej ścieżki rozwoju – uczucie stagnacji zawodowej i brak konkretnego planu na przyszłość,
- Syndrom oszusta – mimo udokumentowanych kompetencji, wewnętrzne przekonanie o niewystarczających kwalifikacjach,
- Niska pewność siebie – szczególnie w sytuacjach wymagających ekspozycji: prezentacje w języku angielskim i wystąpienia przed grupami,
- Niski poziom widoczności – ograniczona rozpoznawalność w organizacji, co blokowało możliwości awansu.
Cel zawodowy – awans na stanowisko Team Manager, który wydawał się przed warsztatami nieosiągalny.
Monika wzięła udział w grupowym warsztacie „Ustalanie satysfakcjonujących celów zawodowych”, który:
- Pomógł zdefiniować jasną wizję rozwoju zawodowego,
- Pokazał, że wyzwania ekspertki dotyczą również inne uczestniczki, na różnym szczeblu rozwoju,
- Wskazał konkretne, mierzalne kroki do realizacji celu,
- Zwiększył pewność siebie i poczucie własnej wartości zawodowej.
Metoda pracy
Warsztat „Ustalanie celów i ścieżki zawodowej”:
- Analiza sytuacji wyjściowej – zidentyfikowanie mocnych stron, rzeczywistych kompetencji oraz źródeł syndromu oszusta,
- Określenie celów:
-
-
- Cel długoterminowy: Awans na stanowisko Team Manager z jasno określoną ścieżką,
- Cele krótkoterminowe (do realizacji w ciągu 6 miesięcy):
-
– Zwiększenie widoczności w organizacji,
– Wzmocnienie pewności siebie w kontakcie z zespołami,
– Rozwój umiejętności prezentacyjnych w języku angielskim.
- Plan działania – opracowanie konkretnych działań i kamieni milowych przybliżających do celu menedżerskiego,
- Praca z przekonaniami – wsparcie w przekształcaniu ograniczających przekonań i budowanie poczucia własnej wartości zawodowej.
Natychmiastowe (bezpośrednio po warsztatach):
✓ Jasno zdefiniowana ścieżka rozwoju i konkretny plan działania
✓ Zidentyfikowanie rzeczywistych kompetencji i mocnych stron
✓ Wzrost motywacji i wiary we własne możliwości
Długoterminowe (10 miesięcy od warsztatu):
✓ Awans na stanowisko Engineering Group Manager – realizacja celu zawodowego
✓ Wzrost pewności siebie i asertywności w kontaktach zawodowych
✓ Zwiększona widoczność w organizacji i uznanie kompetencji przez przełożonych
✓ Przezwyciężenie syndromu oszusta i budowanie tożsamości lidera
✓ Rozwój umiejętności prezentacyjnych i komunikacyjnych w środowisku międzynarodowym
Monika powiedziała:
„Myślałam, że to nie dla mnie, bo raczej nie otwieram się w gronie osób, których dobrze nie znam. Ale atmosfera tego spotkania – niewymuszona, ale bardzo otwarta – spowodowała, że czułam się swobodnie i nie bałam się opowiadać o swoich 'lękach’. Dla takich osób jak ja, które mają poczucie, że niewiele mogą wnieść, może okazać się, że to przekonanie jest mylne. Pierwszym krokiem jest właśnie wzięcie udziału w takich warsztatach.”
Warsztat nie tylko pomógł w osiągnięciu konkretnego celu zawodowego, ale przede wszystkim uwolnił potencjał Moniki, który był blokowany przez ograniczające przekonania i brak jasnej strategii rozwoju.
Monika mimo wieloletniego doświadczenia i eksperckiej wiedzy zmagała się z kilkoma barierami rozwojowymi:
- Brak jasnej ścieżki rozwoju – uczucie stagnacji zawodowej i brak konkretnego planu na przyszłość,
- Syndrom oszusta – mimo udokumentowanych kompetencji, wewnętrzne przekonanie o niewystarczających kwalifikacjach,
- Niska pewność siebie – szczególnie w sytuacjach wymagających ekspozycji: prezentacje w języku angielskim i wystąpienia przed grupami,
- Niski poziom widoczności – ograniczona rozpoznawalność w organizacji, co blokowało możliwości awansu.
Cel zawodowy – awans na stanowisko Team Manager, który wydawał się przed warsztatami nieosiągalny.
Monika wzięła udział w grupowym warsztacie „Ustalanie satysfakcjonujących celów zawodowych”, który:
- Pomógł zdefiniować jasną wizję rozwoju zawodowego,
- Pokazał, że wyzwania ekspertki dotyczą również inne uczestniczki, na różnym szczeblu rozwoju,
- Wskazał konkretne, mierzalne kroki do realizacji celu,
- Zwiększył pewność siebie i poczucie własnej wartości zawodowej.
Metoda pracy
Warsztat „Ustalanie celów i ścieżki zawodowej”:
- Analiza sytuacji wyjściowej – zidentyfikowanie mocnych stron, rzeczywistych kompetencji oraz źródeł syndromu oszusta,
- Określenie celów:
-
-
- Cel długoterminowy: Awans na stanowisko Team Manager z jasno określoną ścieżką,
- Cele krótkoterminowe (do realizacji w ciągu 6 miesięcy):
-
– Zwiększenie widoczności w organizacji,
– Wzmocnienie pewności siebie w kontakcie z zespołami,
– Rozwój umiejętności prezentacyjnych w języku angielskim.
- Plan działania – opracowanie konkretnych działań i kamieni milowych przybliżających do celu menedżerskiego,
- Praca z przekonaniami – wsparcie w przekształcaniu ograniczających przekonań i budowanie poczucia własnej wartości zawodowej.
Natychmiastowe (bezpośrednio po warsztatach):
✓ Jasno zdefiniowana ścieżka rozwoju i konkretny plan działania
✓ Zidentyfikowanie rzeczywistych kompetencji i mocnych stron
✓ Wzrost motywacji i wiary we własne możliwości
Długoterminowe (10 miesięcy od warsztatu):
✓ Awans na stanowisko Engineering Group Manager – realizacja celu zawodowego
✓ Wzrost pewności siebie i asertywności w kontaktach zawodowych
✓ Zwiększona widoczność w organizacji i uznanie kompetencji przez przełożonych
✓ Przezwyciężenie syndromu oszusta i budowanie tożsamości lidera
✓ Rozwój umiejętności prezentacyjnych i komunikacyjnych w środowisku międzynarodowym
Monika powiedziała:
„Myślałam, że to nie dla mnie, bo raczej nie otwieram się w gronie osób, których dobrze nie znam. Ale atmosfera tego spotkania – niewymuszona, ale bardzo otwarta – spowodowała, że czułam się swobodnie i nie bałam się opowiadać o swoich 'lękach’. Dla takich osób jak ja, które mają poczucie, że niewiele mogą wnieść, może okazać się, że to przekonanie jest mylne. Pierwszym krokiem jest właśnie wzięcie udziału w takich warsztatach.”
Warsztat nie tylko pomógł w osiągnięciu konkretnego celu zawodowego, ale przede wszystkim uwolnił potencjał Moniki, który był blokowany przez ograniczające przekonania i brak jasnej strategii rozwoju.
Przejęcie kontroli nad swoim rozwojem: awans na Project Managera w 8 miesięcy
Klientka:
Basia, inżynierka z ponad 9-letnim doświadczeniem w branży hutniczej i motoryzacyjnej, posiadająca silne kompetencje liderskie oraz umiejętności techniczne.
Po przeprowadzonych zwolnieniach grupowych klientka wróciła do tej samej organizacji, jednak na nowe stanowisko eksperckie w innym dziale. Rola okazała się nieodpowiednia dla jej profilu zawodowego — niewystarczająco ambitna, mało inżynierska i pozbawiona realnej odpowiedzialności. To doprowadziło do szeregu trudności:
- Brak poczucia sprawczości — wrażenie braku wpływu na kształt wykonywanej pracy,
- Spadek zaangażowania — niska motywacja wynikająca z monotonii zadań,
- Ograniczające przekonanie o dziale jakości — silne przekonanie, że dział nie oferuje przestrzeni do rozwoju, potwierdzone wypowiedzią przełożonego: „Może za 5 lat zostaniesz seniorem”,
- Zawodowa stagnacja — powtarzalne zadania, brak wyzwań i poczucie „utknięcia w miejscu”.
Cel zawodowy — awans na stanowisko Project Manager, który wydawał się odległy.
Inżynierka wzięła udział w grupowym warsztacie „Jak ustalać satysfakcjonujące cele zawodowe”, który:
- Pomógł zdefiniować jasną wizję rozwoju zawodowego,
- Pokazał, że wyzwania ekspertki dotyczą również inne uczestniczki,
- Wskazał konkretne, mierzalne kroki do realizacji celu,
- Zwiększył pewność siebie i poczucie własnej wartości zawodowej,
- Przygotował do aktywnego zarządzania własną ścieżką kariery.
Metoda pracy
Warsztat grupowy „Ustalanie celów i ścieżki zawodowej”:
- Analiza sytuacji wyjściowej – zidentyfikowanie mocnych stron, rzeczywistych kompetencji oraz źródeł syndromu oszusta,
- Określenie celów:
-
- Cel długoterminowy: Awans na stanowisko Project Manager,
- Cele krótkoterminowe (do realizacji w ciągu 6 miesięcy):
-
- Opracowanie jasnej strategii rozwoju w kierunku roli Project Managera,
- Weryfikacja i potwierdzenie kompetencji menedżerskich,
- Rozpoczęcie aktywnych poszukiwań stanowiska Project Managera, wysyłanie CV, udział w rekrutacji.
-
-
- Praca z przekonaniami – wsparcie w przekształcaniu ograniczających przekonań i budowanie poczucia własnej wartości zawodowej.
Natychmiastowe (bezpośrednio po warsztatach):
✓ Jasno zdefiniowana ścieżka rozwoju i konkretny plan działania
✓ Zidentyfikowanie kompetencji i mocnych stron
✓ Wzrost motywacji i wiary we własne możliwości
✓ Przejęcie kontroli nad własną ścieżką kariery w tym wdrożenie regularnych retro na planowanie i weryfikację działań 1h/tydzień
Długoterminowe (8 miesięcy od warsztatu):
✓ Awans na stanowisko Project Manager – realizacja celu zawodowego
✓ Wzrost pewności siebie i asertywności w kontaktach zawodowych
✓ Przełamanie przekonania o braku możliwości rozwoju w obecnym środowisku
✓ Przejście od biernego oczekiwania na awans do aktywnego kształtowania kariery
Warsztat nie tylko pomógł w osiągnięciu konkretnego celu zawodowego, ale przede wszystkim przywrócił poczucie sprawczości i przekonanie, że ścieżka kariery nie jest zdeterminowana przez przełożonych czy okoliczności, lecz może być świadomie kształtowana.
Po przeprowadzonych zwolnieniach grupowych klientka wróciła do tej samej organizacji, jednak na nowe stanowisko eksperckie w innym dziale. Rola okazała się nieodpowiednia dla jej profilu zawodowego — niewystarczająco ambitna, mało inżynierska i pozbawiona realnej odpowiedzialności. To doprowadziło do szeregu trudności:
- Brak poczucia sprawczości — wrażenie braku wpływu na kształt wykonywanej pracy,
- Spadek zaangażowania — niska motywacja wynikająca z monotonii zadań,
- Ograniczające przekonanie o dziale jakości — silne przekonanie, że dział nie oferuje przestrzeni do rozwoju, potwierdzone wypowiedzią przełożonego: „Może za 5 lat zostaniesz seniorem”,
- Zawodowa stagnacja — powtarzalne zadania, brak wyzwań i poczucie „utknięcia w miejscu”.
Cel zawodowy — awans na stanowisko Project Manager, który wydawał się odległy.
Inżynierka wzięła udział w grupowym warsztacie „Jak ustalać satysfakcjonujące cele zawodowe”, który:
- Pomógł zdefiniować jasną wizję rozwoju zawodowego,
- Pokazał, że wyzwania ekspertki dotyczą również inne uczestniczki,
- Wskazał konkretne, mierzalne kroki do realizacji celu,
- Zwiększył pewność siebie i poczucie własnej wartości zawodowej,
- Przygotował do aktywnego zarządzania własną ścieżką kariery.
Metoda pracy
Warsztat grupowy „Ustalanie celów i ścieżki zawodowej”:
- Analiza sytuacji wyjściowej – zidentyfikowanie mocnych stron, rzeczywistych kompetencji oraz źródeł syndromu oszusta,
- Określenie celów:
-
- Cel długoterminowy: Awans na stanowisko Project Manager,
- Cele krótkoterminowe (do realizacji w ciągu 6 miesięcy):
-
- Opracowanie jasnej strategii rozwoju w kierunku roli Project Managera,
- Weryfikacja i potwierdzenie kompetencji menedżerskich,
- Rozpoczęcie aktywnych poszukiwań stanowiska Project Managera, wysyłanie CV, udział w rekrutacji.
-
-
- Praca z przekonaniami – wsparcie w przekształcaniu ograniczających przekonań i budowanie poczucia własnej wartości zawodowej.
Natychmiastowe (bezpośrednio po warsztatach):
✓ Jasno zdefiniowana ścieżka rozwoju i konkretny plan działania
✓ Zidentyfikowanie kompetencji i mocnych stron
✓ Wzrost motywacji i wiary we własne możliwości
✓ Przejęcie kontroli nad własną ścieżką kariery w tym wdrożenie regularnych retro na planowanie i weryfikację działań 1h/tydzień
Długoterminowe (8 miesięcy od warsztatu):
✓ Awans na stanowisko Project Manager – realizacja celu zawodowego
✓ Wzrost pewności siebie i asertywności w kontaktach zawodowych
✓ Przełamanie przekonania o braku możliwości rozwoju w obecnym środowisku
✓ Przejście od biernego oczekiwania na awans do aktywnego kształtowania kariery
Warsztat nie tylko pomógł w osiągnięciu konkretnego celu zawodowego, ale przede wszystkim przywrócił poczucie sprawczości i przekonanie, że ścieżka kariery nie jest zdeterminowana przez przełożonych czy okoliczności, lecz może być świadomie kształtowana.
Budowanie kariery bez wsparcia przełożonego
Klientka:
Anna – Inżynierka z 4-letnim doświadczeniem w globalnej firmie automotive. Anny przełożona nie wspiera jej w rozwoju, wręcz rzucała kłody pod nogi i zwodzi na manowce. Zmiana zawodowa po 14 miesiącach – ta sama firma, inny zespół, 100% dopasowania do aspiracji zawodowych.
Anna mimo zaangażowania i ambicji rozwojowych znalazła się w impasie zawodowym:
- Brak wsparcia od przełożonej – przez kilkanaście miesięcy managerka nie wspierała aspiracji rozwojowych,
- Nieefektywna komunikacja – zamiast oczekiwanego awansu inżynierka otrzymała negatywną informację,
- Dodatkowe obowiązki bez awansu – po odejściu szefowej przejęła zadania menedżerskie,
- Brak perspektyw wewnętrznych – przez dłuższy okres czasu żadna oferta w organizacji nie odpowiadała jej aspiracjom liderskim,
- Decyzja pod presją – możliwość zmiany zespołu bez znajomości obowiązków i warunków wynagrodzenia (14 miesięcy od warsztatu).
Anna wzięła udział w dwóch modułowych warsztatach grupowych:
- „Zarządzanie emocjami”
- „Ustalanie satysfakcjonujących celów zawodowych”
Warsztaty wypełniły lukę w rozwoju, której nie zapewniała managerka i przygotowały inżynierkę do kluczowych decyzji zawodowych.
Metoda pracy
Warsztat „Zarządzanie emocjami”:
- Narzędzia do rozpoznawania i zarządzania emocjami w trudnych sytuacjach,
- Techniki radzenia sobie z rozczarowaniem i niepewnością.
Warsztat „Ustalanie satysfakcjonujących celów zawodowych”:
- Stworzenie planu rozwoju z celami długo- i krótkoterminowymi,
- Zobowiązanie do systematycznego przeglądu realizacji celów,
- Odkrycie mocnych stron i budowanie na nich strategii rozwoju,
- Połączenie teorii z praktyką – konkretne narzędzia do natychmiastowego zastosowania.
Natychmiastowe (bezpośrednio po warsztatach):
✓ Lepsze zarządzanie emocjami w trudnych sytuacjach zawodowych
✓ Konkretny plan rozwoju
✓ Wzrost motywacji i wiary we własne możliwości
Długoterminowe (14 miesięcy od warsztatu):
✓ Awans i zmiana stanowiska na pozycję zgodną z aspiracjami
✓ Podjęcie odważnej decyzji pomimo braku pełnych informacji o warunkach wewnętrznego przejścia
✓ Wyjście ze strefy komfortu dzięki narzędziom z warsztatu
✓ Pełna satysfakcja z podjętej decyzji (po 2 tygodniach w nowej roli)
✓ Odzyskanie sprawczości w zarządzaniu własną karierą
Warsztat dostarczył konkretnych narzędzi do zarządzania emocjami i karierą. W kluczowym momencie decyzyjnym Anna zawierzyła sobie i podjęła odważny krok. Ta decyzja dała jej zmianę, na którą długo oczekiwała.
Anna mimo zaangażowania i ambicji rozwojowych znalazła się w impasie zawodowym:
- Brak wsparcia od przełożonej – przez kilkanaście miesięcy managerka nie wspierała aspiracji rozwojowych,
- Nieefektywna komunikacja – zamiast oczekiwanego awansu inżynierka otrzymała negatywną informację,
- Dodatkowe obowiązki bez awansu – po odejściu szefowej przejęła zadania menedżerskie,
- Brak perspektyw wewnętrznych – przez dłuższy okres czasu żadna oferta w organizacji nie odpowiadała jej aspiracjom liderskim,
- Decyzja pod presją – możliwość zmiany zespołu bez znajomości obowiązków i warunków wynagrodzenia (14 miesięcy od warsztatu).
Anna wzięła udział w dwóch modułowych warsztatach grupowych:
- „Zarządzanie emocjami”
- „Ustalanie satysfakcjonujących celów zawodowych”
Warsztaty wypełniły lukę w rozwoju, której nie zapewniała managerka i przygotowały inżynierkę do kluczowych decyzji zawodowych.
Metoda pracy
Warsztat „Zarządzanie emocjami”:
- Narzędzia do rozpoznawania i zarządzania emocjami w trudnych sytuacjach,
- Techniki radzenia sobie z rozczarowaniem i niepewnością.
Warsztat „Ustalanie satysfakcjonujących celów zawodowych”:
- Stworzenie planu rozwoju z celami długo- i krótkoterminowymi,
- Zobowiązanie do systematycznego przeglądu realizacji celów,
- Odkrycie mocnych stron i budowanie na nich strategii rozwoju,
- Połączenie teorii z praktyką – konkretne narzędzia do natychmiastowego zastosowania.
Natychmiastowe (bezpośrednio po warsztatach):
✓ Lepsze zarządzanie emocjami w trudnych sytuacjach zawodowych
✓ Konkretny plan rozwoju
✓ Wzrost motywacji i wiary we własne możliwości
Długoterminowe (14 miesięcy od warsztatu):
✓ Awans i zmiana stanowiska na pozycję zgodną z aspiracjami
✓ Podjęcie odważnej decyzji pomimo braku pełnych informacji o warunkach wewnętrznego przejścia
✓ Wyjście ze strefy komfortu dzięki narzędziom z warsztatu
✓ Pełna satysfakcja z podjętej decyzji (po 2 tygodniach w nowej roli)
✓ Odzyskanie sprawczości w zarządzaniu własną karierą
Warsztat dostarczył konkretnych narzędzi do zarządzania emocjami i karierą. W kluczowym momencie decyzyjnym Anna zawierzyła sobie i podjęła odważny krok. Ta decyzja dała jej zmianę, na którą długo oczekiwała.
Powrót po macierzyńskim i satysfakcjonująca zmiana w 8 miesięcy
Klientka:
Wiola – specjalistka w dziale zakupów technicznych w globalnej korporacji, mama dwójki dzieci. Wróciła na etat po 3-letniej przerwie macierzyńskiej.
Klientka po powrocie z 3-letniej przerwy macierzyńskiej znalazła się w bardzo trudnej sytuacji zawodowej i osobistej:
- Presja środowiska pracy — dział zakupów z bardzo wysokimi targetami, nieustanne negocjacje i szukanie możliwości obniżek cen, dodatkowo nowe procesy w firmie i braki kadrowe
- Wewnętrzne rozdarcie — chęć bycia z dziećmi vs. praca zawodowa
- Brak work-life balance — praca pochłaniała całą energię, nie zostawiając miejsca na życie rodzinne, nadgodziny niemalże każdego dnia
- Brak sensu pracy — stanowisko nie było spójne z wartościami, brak ludzi “ze starego zespołu”, praca przestała dawać satysfakcję
- Ciągłe zmiany i chaos organizacyjny — skupianie się na zadaniach było trudne, każdy nowy problem wywoływał paraliż
- Nieznajomość własnych mocnych stron — brak jasności co do tego, w czym jest naprawdę dobra i co daje jej energię
- Niewłaściwa ścieżka zawodowa — stanowisko wymagało działań, których nie lubiła: stres związany z „gaszeniem pożarów”, raportowanie, prezentowanie, długie godziny pracy
Cel zawodowy — znalezienie pracy, która pozwoli na rozwój zawodowy bez rezygnacji z bycia mamą
Klientka wzięła udział w procesie coachingowym obejmującym 16 sesji przez 8 miesięcy, który zapewnił:
- Systematyczne wsparcie w budowaniu nowych nawyków i odzyskiwaniu kontroli nad życiem
- Narzędzia do świadomego zarządzania czasem i energią
- Narzędzia do zarządzania emocjami
- Przestrzeń do pracy nad samoświadomością i mocnymi stronami
- Jasność co do wartości, talentów i oczekiwań zawodowych
- Przygotowanie do zmiany pracy
Metoda pracy
Proces coachingowy (16 sesji / 8 miesięcy):
- Określenie celów:
-
- Cel nadrzędny: Poznanie swoich mocnych stron, zwiększenie samoświadomości.,
- Cel długoterminowy: Znalezienie nowej pracy odpowiadającej na potrzeby klientki,
- Cele krótkoterminowe ustalane w trakcie sesji:
-
-
-
-
- Odgraniczenie pracy zawodowej od życia prywatnego (w ciągu 3 miesięcy)
- Praca nad „wolną głową” — usuwanie bieżących blokad i problemów “zakłócających” pracę nad celem głównym
- Budowanie nowych nawyków zarządzania czase,
- Poznanie swoich mocnych stron i talentów,
- Wypracowanie pomysłów na nową pracę,
- Identyfikacja kompetencji do zdobycia.
-
-
Pierwsze 6 tygodni – odzyskiwanie kontroli:
✓ Lepsza jakość pracy dzięki świadomemu planowaniu
✓ Wychodzenie z pracy o stałej porze
✓ Brak paniki i poczucie kontroli nad kalendarzem
✓ Widzialne efekty pracy i postępy w projektach
✓ Asertywna komunikacja z zespołem o dostępności
✓ Większe zaangażowanie w rolę mamy – więcej czasu z dziećmi
✓ Wyrozumiałość dla siebie – akceptacja „swojego rozgardiaszu”
4 miesiące – budowanie samoświadomości:
✓ Zidentyfikowanie kluczowych mocnych stron
✓ Rozpoznanie, czego nie lubi w obecnej pracy
✓ Dokładne sprecyzowanie potrzeb i określenie własnych wartości
8 miesięcy – realizacja celu:
✓ Znalezienie nowej pracy – zmiana horyzontalna wewnątrz firmy, zgodna z wartościami i mocnymi stronami
✓ Jasny plan wdrożenia w nową rolę (pierwsze 3 miesiące)
✓ Energia, optymizm i otwartość na nowe wyzwania
Zamknięcie procesu:
✓ Uporządkowany transfer zadań dla następcy w poprzednim zespole
✓ Zakończenie procesu coachingowego z pełnym poczuciem gotowości na nowy etap
Wiola powiedziała:
- po 6 tygodniach procesu:
„Staram się wychodzić o rozsądnej porze, mam lepszą jakość pracy, dałam sobie swobodę w zarządzaniu czasem. Nie mam paniki. Planuję, robię listę zadań, wykreślam zrobione — to mi pomaga. Widzę progres. Jestem mamą na pełnym etacie. Daję sobie chwilę by zaparkować. Mam rozgardiasz, ale mój. Jestem więcej wyrozumiała dla siebie. Bardziej spełniam się w roli mamy. Z tygodnia na tydzień więcej czasu poświęcam dziewczynkom.”
- po znalezieniu nowej pracy:
„Czuję energię i optymizm. Otwartość na nowe. To będzie czysta karta.”
- kilka miesięcy po zakończeniu procesu:
„W nowej pracy jest zupełnie inaczej. Wiadomo, że jeszcze nie jestem wdrożona i dużo przede mną, ale jakoś jestem odważniejsza w tym wszystkim. Zdecydowanie jestem spokojniejsza. Wieczorami mam wolną głowę. Zamykam komputer, wykreślam zadania z listy i na razie wszystko jest na swoim miejscu.”
Wartość dla klientki
Ten case study pokazuje, jak indywidualny proces coachingowy może wspierać zmianę kariery w bardzo trudnym okresie, jakim jest powrót mamy po macierzyńskim.
- Budowanie samoświadomości: poznanie mocnych stron, kompetencji, potrzeb, wartości
- Odzyskiwanie kontroli: najpierw nad codziennością (czas, energia), potem nad kierunkiem kariery
- Świadomość zawodowa: rozpoznanie, co pasuje, a co nie, w aktualnej roli zawodowej; ustalenie kryteriów “must have” dla nowej roli, szefa, zespołu, pracodawcy, warunków pracy
- Konkretne rezultaty: zmiana pracy w ciągu 8 miesięcy
- Holistyczne podejście: równowaga między pracą a życiem prywatnym była podstawą wszystkich zmian
- Trwałe efekty — nowe nawyki utrzymują się miesiące po zakończeniu procesu, klientka jest spokojniejsza i odważniejsza w nowym środowisku pracy
- Wsparcie w trudnym momencie życiowym — powrót po macierzyńskim w środowisko wysokiej presji wymaga nie tylko narzędzi, ale też przestrzeni do przepracowania emocji i wewnętrznego rozdarcia
Format: indywidualny proces coachingowy: 16 sesji w ciągu 8 miesięcy
Efekt: zmiana zawodowa, odzyskanie równowagi praca-dom, wzrost samoświadomości i poczucia sprawczości, kontrola czasu i energii życiowej, pogodzenie rozwoju zawodowego z życiem rodzinnym
Klientka po powrocie z 3-letniej przerwy macierzyńskiej znalazła się w bardzo trudnej sytuacji zawodowej i osobistej:
- Presja środowiska pracy — dział zakupów z bardzo wysokimi targetami, nieustanne negocjacje i szukanie możliwości obniżek cen, dodatkowo nowe procesy w firmie i braki kadrowe
- Wewnętrzne rozdarcie — chęć bycia z dziećmi vs. praca zawodowa
- Brak work-life balance — praca pochłaniała całą energię, nie zostawiając miejsca na życie rodzinne, nadgodziny niemalże każdego dnia
- Brak sensu pracy — stanowisko nie było spójne z wartościami, brak ludzi “ze starego zespołu”, praca przestała dawać satysfakcję
- Ciągłe zmiany i chaos organizacyjny — skupianie się na zadaniach było trudne, każdy nowy problem wywoływał paraliż
- Nieznajomość własnych mocnych stron — brak jasności co do tego, w czym jest naprawdę dobra i co daje jej energię
- Niewłaściwa ścieżka zawodowa — stanowisko wymagało działań, których nie lubiła: stres związany z „gaszeniem pożarów”, raportowanie, prezentowanie, długie godziny pracy
Cel zawodowy — znalezienie pracy, która pozwoli na rozwój zawodowy bez rezygnacji z bycia mamą
Klientka wzięła udział w procesie coachingowym obejmującym 16 sesji przez 8 miesięcy, który zapewnił:
- Systematyczne wsparcie w budowaniu nowych nawyków i odzyskiwaniu kontroli nad życiem
- Narzędzia do świadomego zarządzania czasem i energią
- Narzędzia do zarządzania emocjami
- Przestrzeń do pracy nad samoświadomością i mocnymi stronami
- Jasność co do wartości, talentów i oczekiwań zawodowych
- Przygotowanie do zmiany pracy
Metoda pracy
Proces coachingowy (16 sesji / 8 miesięcy):
- Określenie celów:
-
- Cel nadrzędny: Poznanie swoich mocnych stron, zwiększenie samoświadomości.,
- Cel długoterminowy: Znalezienie nowej pracy odpowiadającej na potrzeby klientki,
- Cele krótkoterminowe ustalane w trakcie sesji:
-
-
-
-
- Odgraniczenie pracy zawodowej od życia prywatnego (w ciągu 3 miesięcy)
- Praca nad „wolną głową” — usuwanie bieżących blokad i problemów “zakłócających” pracę nad celem głównym
- Budowanie nowych nawyków zarządzania czase,
- Poznanie swoich mocnych stron i talentów,
- Wypracowanie pomysłów na nową pracę,
- Identyfikacja kompetencji do zdobycia.
-
-
Pierwsze 6 tygodni – odzyskiwanie kontroli:
✓ Lepsza jakość pracy dzięki świadomemu planowaniu
✓ Wychodzenie z pracy o stałej porze
✓ Brak paniki i poczucie kontroli nad kalendarzem
✓ Widzialne efekty pracy i postępy w projektach
✓ Asertywna komunikacja z zespołem o dostępności
✓ Większe zaangażowanie w rolę mamy – więcej czasu z dziećmi
✓ Wyrozumiałość dla siebie – akceptacja „swojego rozgardiaszu”
4 miesiące – budowanie samoświadomości:
✓ Zidentyfikowanie kluczowych mocnych stron
✓ Rozpoznanie, czego nie lubi w obecnej pracy
✓ Dokładne sprecyzowanie potrzeb i określenie własnych wartości
8 miesięcy – realizacja celu:
✓ Znalezienie nowej pracy – zmiana horyzontalna wewnątrz firmy, zgodna z wartościami i mocnymi stronami
✓ Jasny plan wdrożenia w nową rolę (pierwsze 3 miesiące)
✓ Energia, optymizm i otwartość na nowe wyzwania
Zamknięcie procesu:
✓ Uporządkowany transfer zadań dla następcy w poprzednim zespole
✓ Zakończenie procesu coachingowego z pełnym poczuciem gotowości na nowy etap
Wiola powiedziała:
- po 6 tygodniach procesu:
„Staram się wychodzić o rozsądnej porze, mam lepszą jakość pracy, dałam sobie swobodę w zarządzaniu czasem. Nie mam paniki. Planuję, robię listę zadań, wykreślam zrobione — to mi pomaga. Widzę progres. Jestem mamą na pełnym etacie. Daję sobie chwilę by zaparkować. Mam rozgardiasz, ale mój. Jestem więcej wyrozumiała dla siebie. Bardziej spełniam się w roli mamy. Z tygodnia na tydzień więcej czasu poświęcam dziewczynkom.”
- po znalezieniu nowej pracy:
„Czuję energię i optymizm. Otwartość na nowe. To będzie czysta karta.”
- kilka miesięcy po zakończeniu procesu:
„W nowej pracy jest zupełnie inaczej. Wiadomo, że jeszcze nie jestem wdrożona i dużo przede mną, ale jakoś jestem odważniejsza w tym wszystkim. Zdecydowanie jestem spokojniejsza. Wieczorami mam wolną głowę. Zamykam komputer, wykreślam zadania z listy i na razie wszystko jest na swoim miejscu.”
Wartość dla klientki
Ten case study pokazuje, jak indywidualny proces coachingowy może wspierać zmianę kariery w bardzo trudnym okresie, jakim jest powrót mamy po macierzyńskim.
- Budowanie samoświadomości: poznanie mocnych stron, kompetencji, potrzeb, wartości
- Odzyskiwanie kontroli: najpierw nad codziennością (czas, energia), potem nad kierunkiem kariery
- Świadomość zawodowa: rozpoznanie, co pasuje, a co nie, w aktualnej roli zawodowej; ustalenie kryteriów “must have” dla nowej roli, szefa, zespołu, pracodawcy, warunków pracy
- Konkretne rezultaty: zmiana pracy w ciągu 8 miesięcy
- Holistyczne podejście: równowaga między pracą a życiem prywatnym była podstawą wszystkich zmian
- Trwałe efekty — nowe nawyki utrzymują się miesiące po zakończeniu procesu, klientka jest spokojniejsza i odważniejsza w nowym środowisku pracy
- Wsparcie w trudnym momencie życiowym — powrót po macierzyńskim w środowisko wysokiej presji wymaga nie tylko narzędzi, ale też przestrzeni do przepracowania emocji i wewnętrznego rozdarcia
Format: indywidualny proces coachingowy: 16 sesji w ciągu 8 miesięcy
Efekt: zmiana zawodowa, odzyskanie równowagi praca-dom, wzrost samoświadomości i poczucia sprawczości, kontrola czasu i energii życiowej, pogodzenie rozwoju zawodowego z życiem rodzinnym
Umów swoją konsultację i zacznij zmiany!



